सप्तमः पाठः धतुप्रयोगः ;पावर्ती श्िावं पतिरूपेण अवा×छत्। एतदथ± सा तपस्यां कतुर्म् ऐच्छत्। सा स्वकीयं मनोरथं मात्रो न्यवेदयत्। तत् श्रुत्वा माता मेना चिन्तावुफला अभवत्।द्ध मेना - वत्से! मनीष्िाताः देवताः गृहे एव सन्ित। तपः कठिनं भवति। तव शरीरं सुकोमलं वतर्ते। गृहे एव वस। अत्रौव तवाभ्िालाषः सपफलः भविष्यति। पावर्ती - अम्ब! तादृशः अभ्िालाषः तु तपसा एव पूणर्ः भविष्यति। अन्यथा तादृशं पतिं कथं प्राप्स्यामि। अहं तपः एव चरिष्यामि इति मम सटल्पः। मेना - पुत्रिा! त्वमेव मे जीवनाभ्िालाषः। पावर्ती - सत्यम्। परं मम मनः लक्ष्यं प्राप्तुम् आवुफलितं वतर्ते। सििं प्राप्य पुनः तवैव शरणम् आगमिष्यामि। अद्यैव विजयया सावंफ गौरीश्िाखरं गच्छामि। ;ततः पावर्ती निष्व्रफामतिद्ध ;पावर्ती मनसा वचसा कमर्णा च तपः एव तपति स्म। कदाचिद् रात्रौ स्थण्िडले, कदाचिच्च श्िालायां स्वपिति स्म। एकदा विजया अवदत्।द्ध विजया - सख्िा! तपःप्रभावात् हिंस्रपशवो{पि तव सखायः जाताः। प×चाग्िन - व्रतमपि त्वम् अतपः। पुनरपि तव अभ्िालाषः न पूणर्ः अभवत्। पावर्ती - अयि विजये! किं न जानासि? मनस्वी कदापि ध्ैय± न परित्यजति। अपि च मनोरथानाम् अगतिः नास्ित। विजया - त्वं वेदम् अध्ीतवती। यज्ञं सम्पादितवती। तपःकारणात् जगति तव प्रसििः। ‘अपणार्’ इति नाम्ना अपि त्वं प्रथ्िाता। पुनरपि तपसः पफलं नैव दृश्यते। .........।पावर्ती - अयि आतुरहृदये! कथं त्वं चिन्ितता ;नेपथ्ये - अयि भो! अहम् आश्रमवटुः। जलं वा×छामि।द्ध ;ससम्भ्रमम्द्ध विजये! पश्य को{पि वटुः आगतो{स्ित। ;विजया झटिति अगच्छत्, सहसैव वटुरूपधरी श्िावः तत्रा प्राविशत्द्ध विजया - वटो! स्वागतं ते। उपविशतु भवान्। इयं मे सखी पावर्ती। श्िावं प्राप्तुम् अत्रा भोजनाथ± पफलं वतर्ते? त्वं तु जानासि एव शरीरमाद्यं खलु ध्मर्साध्नम्। ;पावर्ती तूष्णीं तिष्ठतिद्ध वटुः - हे तपस्िवनि! किमथ± तपः तपसि? श्िावाय? ;पावर्ती पुनः तूष्णीं तिष्ठतिद्ध विजया - ;आवुफलीभूयद्ध आम्, तस्मै एव तपः तपति। ;वटुरूपधरी श्िावः सहसैव उच्चैः उपहसतिद्ध - अयि पावर्ति! सत्यमेव त्वं श्िावं पतिम् इच्छसि? ;उपहसन्द्ध नाम्ना .सîड्ढल्पः सििदायकः श्िावः अन्यथा अश्िावः। श्मशाने वसति। यस्य त्राीण्िा नेत्राण्िा, वसनं व्याघ्रचमर्, अग्रागः चिताभस्म, परिजनाश्च भूतगणाः। विंफ तमेव श्िावं पतिम् इच्छसि? पावर्ती - ;व्रुफ(ा सतीद्ध अरे वाचाल! अपसर। जगति न को{पि श्िावस्य यथाथ± स्वरूपं जानाति। यथा त्वमसि तथैव वदसि। ;विजयां प्रतिद्ध सख्िा! चल। यः निन्दां करोति सः तु पापभाग् भवति एव, यः शृणोति सो{पि पापभाग् भवति। ;पावर्ती द्रुतगत्या निष्क्रामति। तदैव पृष्ठतः वटोः रूपं परित्यज्य श्िावः तस्याःहस्तं गृÊाति। पावर्ती लज्जया कम्पतेद्ध श्िावः ;विनतानना पावर्ती विहसतिद्ध शब्दाथार्ः 1अभवत् अकथयत् अगच्छत् न्यवेदयत् अपूजयत् स्वपिति तपति प्राविशत् अवदत् वदति स्म वसति स्म रक्षति स्म वदति चरति स्म करोति स्म गच्छति स्म अकरोत् पठति स्म 2यथा - वसति स्म वसतः स्म वसन्ित स्म पूजयति स्म ................ ................ ................ रक्षतः स्म ................ चरति स्म ................ ................ ................ ................ वुफवर्न्ित स्म यथा - प्रथमपुरुषः अकथयत् अकथयताम् अकथयन् अपूजयन् ्प्रथमपुरुषः अरक्षत् रुचिरा - द्वितीयो भागः यथा - मध्यमपुरुषः अवसः अवसतम् अवसत मध्यमपुरुषः ................ अपूजयतम् ................ मध्यमपुरुषः ................ ................ अचरत यथा - उत्तमपुरुषः अपठम् अपठाव अपठाम उत्तमपुरुषः अलिखम् उत्तमपुरुषः अरचयाव 3;कद्ध तपःप्रभावात् के सखायः जाताः? ;खद्ध पावर्ती तपस्याथ± वुफत्रा अगच्छत्? ;गद्ध कः श्मशाने वसति? ;घद्ध श्िावनिन्दां श्रुत्वा का व्रुफ(ा जाता? ;घद्ध वटुरूपेण तपोवनं कः प्राविशत्? 4कः/का कम्/काम् यथा - वत्से! तपः कठिनं भवति? माता पावर्तीम् ;कद्ध अहं तपः एव चरिष्यामि। ;खद्ध मनस्वी कदापि ध्ैय± न परित्यजति। ;गद्ध अपणार् इति नाम्ना त्वं प्रथ्िाता। ;घद्ध पावर्ति! प्रीतो{स्िम तव सटल्पेन। ;घद्ध शरीरमाद्यं खलु ध्मर्साध्नम्। ;चद्ध अहं तव क्रीतदासो{स्िम। .सîड्ढल्पः सििदायकः 5;कद्ध पावर्ती व्रुफ(ा सती किम् अवदत्? ;खद्ध कः पापभाग् भवति? ;गद्ध पावर्ती ¯क कत्तर्ुम् ऐच्छत्? ;घद्ध पावर्ती कया सावंफ गौरीश्िाखरं गच्छति? 6श्िालायां पशवः अम्बा नेत्राण्िा तूष्णीम् 7यथा - वसति स्म = अवसत् ;कद्ध पश्यति स्म = ;खद्ध तपति स्म = ;गद्ध चिन्तयति स्म = ;घद्ध वदति स्म = ;घद्ध गच्छति स्म = यथा - अलिखत;कद्ध ................= कथयति स्म। ;खद्ध ................= नयति स्म। ;गद्ध = पठति स्म। ;घद्ध = धवति स्म। ;घद्ध ................= हसति स्म। ्= लिखति स्म।

RELOAD if chapter isn't visible.